Thursday, September 25, 2008

အမုန္း....


ေတာင္းပန္တယ္ဆိုတာမွားယြင္းလို႔..
မွားယြင္းသြားတယ္ဆိုတာမာနေတြေၾကာင့္...
မတည္ေဆာက္နုိင္ေတာ့တဲ့
အနာဂါတ္ကို
ခုထိလြမ္းဆဲ..
မျပတ္သားတတ္တဲ႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္
ခ်စ္သူနဲ႔ေ၀းျခင္းဆိုတဲ႔အျပစ္ဒဏ္ကို
ကိုယ္တိုင္ခံစားရဆဲ..
မမုန္းတတ္တဲ့ခ်စ္သူက
ခြင့္လႊတ္ေပးေပမဲ႔

မွားခဲ႔ျပီျဖစ္တဲ႔ငါဟာ
ခ်စ္သူနဲ႔မထိုက္တန္ဘူး..
ဘယ္သူမွအျပစ္ဒဏ္မခ်လဲ..

ကိုယ့္နွလံုးသားကိုအက်ဥ္းခ်...
တသက္တက်ြန္းေပါ႔..

ေသရာပါမဲ႔ဒဏ္ရာ..
ေနာက္ဘ၀ထိ
လက္ေဆာင္အျဖစ္ယူသြားမယ္..
အရာအားလံုးလိမ္ညာတတ္သူလို့
ခ်စ္သူကသတ္မွတ္..
သူရက္စက္တာမွန္ပါတယ္..

မညာတတ္တာငါ႔ႏွလံုးသားပါ...

မုသားနဲ့မကင္းမာယာမရွင္းေပမဲ့..
ငါ့ရဲ့ခ်စ္ျခင္းအျပစ္ကင္းတယ္..

ဒါကိုလူသိစရာမလိုပါဘူး..
ေနာက္ဆံုး ငါပိုင္ဆိုင္တဲ႔အမုန္းကို

ငါေထြးေပြ႔ရင္း...

တပါးသူရင္ခြင္ကေန..

ခိုနားခဲ့ဘူးတဲ့ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ႔

ခ်စ္သူ႔ရင္ခြင္ကိုလြမ္းဆဲ....

No comments: