ပံုျပင္တပုဒ္လို..

ေအးခ်မ္းတဲ့ ျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႔မွာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရွိတယ္။ သူတို့ဟာ အျမဲမခြါ တစ္တဲြတဲြပဲ ေန့တိုင္း ပင္လယ္ေဘးကို သြားျပီး ေနထြက္၊ ေန၀င္ခ်ိန္ကို သြားၾကည့္ၾကတယ္။ သူတို့က ျမင္သူတကာ အားက်တဲ့ စံုတဲြေလးပါ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ေန့မွာ မေတာ္တဆ ကားတိုက္မွဳေၾကာင့္ ေကာင္မေလး အျပင္းအထန္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရျပီး ေမ့ေမွ်ာသြားခဲ့တယ္။ အိပ္ရာထဲမွာပဲ ျငိမ္သက္စြာ လဲေလ်ာင္းေနရတယ္။ ေန့ဖက္ဆိုရင္ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးနားမွာေနျပီး သူ့နာမည္ကို တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေခၚတယ္။ ညဖက္ဆိုရင္ ဘုရားေက်ာင္းသြားျပီး ေကာင္မေလး က်န္းမာလာေစဖို႔ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းတယ္။ အခ်ိန္ေတြ တေျဖးေျဖး ကုန္လြန္သြားခဲ့ျပီး ေကာင္ေလးခမ်ာ ငုိရလြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတြေတာင္ ခမ္းလုနီးေနျပီ။ ေကာင္မေလးက ေမ့ေမွ်ာေနဆဲပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္ေလး လက္မေလွ်ာ့ခဲ့ဘူး။ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းျမဲ ဆုေတာင္းတယ္။ ဒီလိုနဲ့တစ္ညမွာ ဘုရားသခင္က ေကာင္ေလးရဲ့ မေလွ်ာ့တဲ့ ဇဲြနဲ႔ ေကာင္မေလးအေပၚထားတဲ့ ေမတၱာတရားေဳကာင့္ သူ့အေပၚ သနားသက္၀င္ျပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ခုေပးလိုက္တယ္။ ဘုရားသခင္က ေကာင္ေလးကို " ေကာင္မေလးရဲ့ အသက္ကို ကိုယ့္ဘ၀နဲလွဲလွယ္ႏိုင္မလား" လို့ ေမးတယ္။ ေကာင္ေလးက ေတြေ၀မေနဘဲ လဲွလွယ္ႏိုင္ေၾကာင္း ခ်က္ခ်င္းျပန္ေျဖတယ္။ "ဒါဆိုေကာင္းျပီ။ ေကာင္မေလး အျမန္ႏႈိးလာဖို႔ အသင္ ပုစဥ္းဘ၀နဲ့ သံုးနွစ္အသြင္ေျပာင္းရမယ္။ သေဘာတူနိုင္လား" လို့ဘုရားသခင္က ေမးျပန္တယ္။ ေကာင္ေလးက မဆိုင္းမတြဘဲ သေဘာတူေဳကာင္း ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။ မိုးလင္းတာနဲ့ ေကာင္ေလးဟာ ပုစဥ္းတစ္ေကာင္ အသြင္ေျပာင္းသြားခဲ့တယ္။ ပုစဥ္းေလးက ေဆးရံုဖက္ကို အလွ်င္အျမန္ ပ်ံလာတယ္။ လူနာခန္းထဲ ၀င္ဳကည့္ေတာ့ ေကာင္မေလးက နိုးေနျပီး ဆရာ၀န္တစ္ဦးနဲ့့ စကားေျပာေနတာကို ေတြ႔တယ္။ သူတို့ေျပာေနတာေတြကို ပုစဥ္းက မဳကားရဘူး။ တစ္ပတ္နွစ္ပတ္ေနေတာ့ ေကာင္မေလး က်န္းမာလာျပီး ေဆးရံုက ဆင္းခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမေပ်ာ္ဘူး။ ေနရာအနွံ့ ေကာင္ေလးကို လိုက္စံုစမ္းတယ္၊ လိုက္ရွာတယ္။ ေကာင္ေလး ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း ဘယ္သူမွ မသိဳကဘူး။ ေကာင္ေလးက ပုစဥ္းအသြင္နဲ႔ ေကာင္မေလးေဘးမွာ ရစ္၀ဲ ပံ်သန္းေနေပမဲ့ ေကာင္မေလးကို သူေခၚလို႔ မရဘူး။ ေပြ႔ဖက္လို႔ မရဘူး။ ေကာင္မေလးကိုပဲ ေငးစိုက္ဳကည့္ေနခဲ့ရတယ္။ ဒီလိုနဲ့ေန့ရက္ေတြ တေျဖးေျဖး ကုန္လြန္ျပီး ေဆာင္းဦးကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေဆာင္းေလညင္းေတြေၾကာင့္ သစ္ရြက္ေတ ြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေဳကြကုန္တယ္။ ပုစဥ္း ဒီေနရာက ခြာရေတာ့မယ္။ ေနာက္ဆံုးအဳကိမ္အျဖင့္ ေကာင္မေလးရဲ့ ပုခံုးထက္နားကို သူအရဲစြန္႔ျပီး သြားနားလိုက္တယ္။ သူ့ရဲ့နူး ညံ့တဲ့ ေတာင္ပံနဲ့ ေကာင္မေလးရဲ့ ပါးျပင္ကို ထိလိုက္တယ္။ ေသးငယ္တဲ့ ပါးစပ္နဲ႔ ေကာင္မေလးရဲ့ ပုခံုးသားကို္နမ္းလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလး သတိမထားမိခင္မွာ သူတိတ္တဆိတ္ ထပံ်လာခဲ့တယ္။ မ်က္စိတမွိတ္အတြင္းမွာပဲ ေနြဦးရာသီကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေနြေရာက္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ပုစဥ္းဟာ ေကာင္မေလးနားကို အေရာက္ပ်ံသန္းလာခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူရင္းနွီးတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ့ေဘးမွာ ခန့္ညားတဲ့ သူစိမ္းေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို သူ ေတြ႔လိုက္ေတာ့ ပ်ံသန္းေနတဲ့ သူ့ေတာင္ပံေတြ ေလဟာနယ္ တ၀က္တပ်က္မွာ အရပ္တန့္ခံလိုက္ရတယ္။ လူေတြက ေကာင္မေလး ကားတိုက္ခံရတာ ဒဏ္ရာေတြ ဘယ္ေလာက္ ျပင္းထန္ေၾကာင္း၊ ဒဏ္ရာေတြကို ကုသေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ဟာ ေကာင္မေလးအေပၚ ဘယ္ေလာက္ ဂစိုက္ေဳကာင္း၊ သူတို့ရဲ့အခ်စ္ေတြက စံတင္ထိုက္တဲ့အေဳကာင္း၊ ေကာင္မေလး ဘ၀က အရင္လို ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ ေနျပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာသံေတြကို ပုစဥ္းဳကားလိုက္ရတယ္။ ပုစဥ္း ရင္ကဲြရျပန္တယ္။ ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးနဲ့ ေကာင္မေလး ပင္လယ္ေဘးသြားျပီး ေန၀င္၊ ေနထြက္ၾကည့္တာကို သူအျမဲေတြ႔ေနရေပမဲ့ တစ္ခါတေလ ေကာင္မေလးရဲ့ ပုခံုးထက္မွာ ခဏသြားနားတာကလဲြလို႔ သူဘာမွ မတတ္နုိင္ခဲ့ဘူး။ ပုစဥ္းေလးဟာ ရင္ထဲက ေ၀ဒနာေတြကို ုကိတ္မွိတ္ခံစားရင္ ဒီနွစ္ေႏြဟာ ခါတိုင္းေႏြထက္ ပိုရွည္လွ်ားေနတယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ ေကာင္မေလးနားမွာ ရစ္၀ဲပ်ံသန္းဖို႔လည္း သူမွာ ခြန္အားေတြ ဆုတ္ေလ်ာ့ေနတယ္။ ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးနဲ့ေကာင္မေလးရဲ့ တီးတိုးစကားေျပာသံနဲ႔ ရယ္သံေတြက သူ့ကို အသက္ရွဴက်ပ္ေစတယ္။ သံုၚနွစ္ေျမာက္ ေနြရာသီမွာေတာ့ ပုစဥ္းဟာ ေကာင္မေလးကို ခဏခဏ သြားမၾကည့္ေတာ့ဘူး။ သူနားေနက် ေကာင္မေလးရဲ့ပုခံုးကို ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႔ဖက္ထားတယ္။ သူ့ေတာင္ပံနဲ့ ထိေနက် ေကာင္မေလးရဲ့ ပါးျပင္ဟာလည္း ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက တယုတယနမ္းေနတယ္။ ပုစဥ္းရင္ကဲြတစ္ေကာင္က သူ့တို့ေဘးမွာ ရစ္၀ဲေနတယ္ဆိုတာကို ခ်စ္တင္းေႏွာျပီး ဳကည္နူးေနတဲ့ သူတို့နွစ္ေယာက္ သတိထားမိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေကာင္မေလးကလည္း အတိတ္ဆိုတာကို လံုး၀ သတိေမ့သြားခဲ့ျပီေလ။ သတ္မွတ္ထားတဲ့ (၃)နွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကိုေရာက္ဖို႔ တစ္ရက္အလိုမွာ ေကာင္မေလးနဲ့ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးတို့လက္ထပ္လိုက္ဳကတယ္။ ဘုရားေက်ာင္းထဲ သူပ်ံ၀င္ျပီး ေကာင္မေလးရဲ့ ပုခံုးထက္မွာ နားလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးနဲ့ ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးရဲ့ဘုရားသခင္ထံ သစၥာခံယူေနတဲ့ အသံကို သူဳကားလိုက္တယ္။ ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးရဲ့ လက္ကို လက္ထပ္လက္စြပ္ စြပ္ေပးျပီး နမ္းလိုက္တာကို သူေငးဳကည့္ေနမိတယ္။ သူ့ပါးျပင္ငယ္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြ စီးက်လာခဲ့တယ္။ "အသင္ ေနာင္တရျပီလား" ဘုရားသခင္က ပုစဥ္းကို ေမးတယ္။ "ေနာင္တ လံုး၀မရပါဘူး" မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ရင္း သူျပန္ေျဖတယ္။ "မနက္ျဖန္ဆို လူဘ၀အသြင္ ေျပာင္းလို႔ရျပီ" ဘုရားသခင္က ေျပာေတာ့ ပုစဥ္းက ေခါင္းခါျပီး "ပုစဥ္းအျဖစ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တစ္သက္လံုး ေနပါရေစေတာ့။ တစ္ခ်ဳိ႔ကံတရားက လက္လြတ္ဆံုး႐ံႈးဖို႔ စီရင္လာျပီးသားပါ။ တစ္ခ်ဳိ႔ဖူးစာက ေပါင္းစပ္ဖို႔ ကံပါမလာခဲ့ဘူး။ လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တာ ရယူပုိင္ဆိုင္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ရယူပိုင္ဆိုင္ျပီးရင္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္း တန္ဖိုးထား ခ်စ္တတ္ရမယ္".. ေက်ာ္ခ်စ္သူ႔ကိုလည္းေက်ာ္အရမ္းခ်စ္တယ္.. ေက်ာ့္ခ်စ္သူေက်ာ္ေနာက္ဘ၀ထိေပးဆပ္ခ်င္ခဲ႔တာ.. ခ်စ္သူယံုပါေစေလ..